Vanavond heb ik weer eens op de Tacx gezeten. Lekker binnen, alle faciliteiten binnen handbereik. Ik had het raam naast me op een flinke kier gezet zodat ik werd afgekoeld door een verfrissende briesje. Goede muziek opgezet. Groot scherm met de beelden van de beklimming naar Alpe d'Huez. Het ging lekker (slechts 8 seconden boven mijn record tijd). Kortom: alle ingrediënten aanwezig om te genieten van een lekkere training.Afgelopen weekend ben ik met twee vrienden (Ronald en Ferry) naar de Eiffel geweest. We hadden voor de zaterdag een rondje uitgezet van 120 kilometer, met een aantal stevige hellingen. Vrijdagavond werd gebruikt om ons moed in te drinken. Om een lang verhaal kort te maken: toen wij om 5 uur 's morgens ons bed in doken was er van de gehele weekend voorraad kasteelbier vrijwel niets meer over. Het zal duidelijk zijn dat ik mij niet helemaal fris voelde toen ik een paar uur later werd wakker gemaakt. Maar goed: wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten. Dus na een douche, een bak koffie, nog een douche en nog een bak koffie hees ik mij in mijn wielerkleding (een ontbijt zat er voor mij niet in). Het weer was ronduit waardeloos. Vanaf het moment dat we naar buiten gingen tot en met het moment dat we weer terugkwamen heeft het geregend. En het was koud!!! Kortom: alle ingrediënten aanwezig om goed chagrijnig te zijn.
Als je me vraagt waar ik meer plezier aan heb beleefd hoef ik geen seconde na te denken. Zo'n beklimming naar Alpe d'Huez op de Tacx is heel zinvol, maar dit heeft niets met genieten te maken. Nee, geef mij dan maar zo'n rondje door de Eiffel. Zelfs het brakke gevoel (ze maar gerust: een ouderwetse kater) en het waardeloze weer hebben op geen enkele manier afbreuk gedaan aan het genot van de tocht die wij hebben gereden. Wat een heerlijke ervaring! We waren genoodzaakt om de route in te korten; er was geen restaurant geopend (we konden niets vinden waar wij konden lunchen) en het weer werd op een gegeven moment echt te slecht (vooral ik dreigde onderkoeld te raken). Dit was natuurlijk heel jammer, maar reden te meer om heel snel weer een keer terug te gaan naar deze schitterende omgeving.
Vlak voordat we zondag weer terug gingen naar Nederland hebben we nog een aantal beklimmingen verkend (o.a. de Ellererstraße en de Schloßstraße). Mijn reactie bij het zien van de Schloßstraße was: "de Kosenberg en de Keutenberg zijn heuveltjes voor watjes!" Deze ga ik in ieder geval opnemen in de route die ik hier de volgende keer ga fietsen.
