Ieder jaar wordt er op het Griftland College door de klassen in het vierde jaar van het VWO een kerstproject georganiseerd. Meestal doen de leerlingen dingen als zelfgebakken koekjes en zelfgemaakte kaarten verkopen op ouderavonden of koken op ouderavonden voor collega's. Dit jaar zullen de opbrengsten van het kerstproject ten goede komen aan Alpe d'HuZes. Ik mocht als start van dit project een presentatie geven over Alpe d'HuZes. Uiteraard heb ik iets verteld over de knotsgekke sportieve slijtageslag en over het doel van de actie. Natuurlijk heb ik ook geschetst waarom Alpe d'HuZes een werkelijk uniek evenement is (symboliek, geen strijkstok, gerichte besteding, ambitie). In mijn presentatie heb ik geprobeerd om te benadrukken dat kanker een ziekte is die mensen raakt. Ik heb dit gedaan door vier foto's te laten zien van mensen die mij oneindig veel inspiratie geven: Daan Wijngaard, Richelle Laurijsen, Bas Mulder en mijn moeder met mijn zoontje. En ook nu vond ik de beelden weer heel confronterend. Het is natuurlijk helemaal niet erg om te laten merken dat het mijzelf behoorlijk aangrijpt. Uit de manier waarop de groep reageerde voelde ik dat de leerlingen mijn emoties respecteerden. Nee, er was niet veel nodig om deze leerlingen uit te leggen waar het om gaat. Wat een fantastische groep!Eerder deze week had ik een gesprek met twee leerlingen over het gebruik van het woord kanker als krachtterm. Uit dit gesprek bleek dat zij geen flauw idee hadden op welke manier kanker als krachtterm door de ziel snijdt van mensen die zelf kaal, ziek en misselijk zijn geworden van de chemokuren, mensen die lichaamsdelen zijn kwijtgeraakt aan deze ziekte, mensen die in grote onzekerheid leven of er een effectieve behandeling zal worden gevonden voor de kanker die bij hun is aangetroffen, mensen die machteloos moeten toezien hoe een dierbare (echtgenoot/partner, broer/zus, zoon/dochter) aan het strijden is, kankerpatiënten die te horen krijgen dat zij niet meer beter zullen worden, de nabestaanden van degene die zijn overleden aan kanker... Het was een goed en eerlijk gesprek en het zou mooi zijn als de betreffende leerlingen er nog eens aan zullen terugdenken. Ik heb er zelf in ieder geval veel van geleerd. Bovendien onderstreept dit gesprek nog maar eens hoe belangrijk het is dat wij ons nu als school hebben ingeschreven voor deelname aan Alpe d'HuZes!
