Voor wielerliefhebbers was gisteren natuurlijk de dag van "La Primavera": Milaan - San Remo, de eerste grote klassieker van het wielerseizoen. Dit jaar vierde ik het begin van de wielerlente echter niet achter de beeldbuis; samen met Ferry en Ronald heb ik meegedaan aan de Joop Zoetemelk Classic, een tocht van 150 kilometer door het Groene Hart. Voor Ferry waren dit de eerste buitenkilometers van dit seizoen. Ronald had al flink wat ritjes gemaakt. Toch zou het ook voor hem nog best een stevige rit worden: een squash wedstrijd, biertjes en een korte nacht is geen ideale voorbereiding voor zo'n toertocht. En ik moet toch zelf nog maar eens hard nadenken of bruin kasteelbier drinken nou echt de beste manier is van koolhydraten stapelen... 
Drie kwartier later dan gepland (09:15 uur) passeerden we de startlijn, uitgezwaaid door Joop Zoetemelk zelf. Het was een keurige route, uitstekend uitgepijld. De stempel- en verzorgingsposten waren ook goed georganiseerd. Het weer zat erg mee. Alleen 's morgens was het nog wat fris, maar toen het zonnetje eenmaal was doorgebroken was het perfect fietsweer. Geen van ons drieën heeft last gehad van materiaalpech. We slaagden er aardig in om een redelijk tempo vast te houden. Kortom: een heerlijke rit!Het enige minpuntje van de dag: voor mijn Garmin was de route niet te volgen. Het leek erop alsof ik een omgekeerde route had ingevoerd. Ik ben bang dat ik nog een extra cursus nodig zal hebben.
Mijn vijfde rit dit seizoen zat erop. De voorbereiding op Alpe d'HuZes is dit jaar een heel stuk beter dan in 2010. Dat mag ook wel; dit jaar moet mijn zesde beklimming natuurlijk een stuk voorspoediger gaan dan vorig jaar!
