(bron: www.woorden.org)
Vorige week maandag kreeg ik wat last van mijn rechter achillespees. Naar mijn gevoel was dit slechts een kwestie van een avondje rustig aan doen en dan zou er de volgende dag niets meer aan de hand zijn. Wel had ik mij voorgenomen om voor de zekerheid een fysiotherapeut op te zoeken, maar omdat de pijn in de loop van dinsdag al wat minder werd, leek mij dit toch niet nodig. Woensdag namen de klachten nog verder af en donderdag (hemelvaartsdag) leek het erop alsof het probleem geheel was verdwenen. Net op tijd voor een laatste trainingsrit... dacht ik... Op het moment dat ik de eerste pedaalslag maakte schoot er een snijdende pijn door de onderkant van mijn rechterbeen. Vergeet het maar, dit gaat helemaal niets worden. In eerste instantie baalde ik ervan dat mijn geplande trainingsrit hierdoor niet mogelijk was. In de loop van de dag begon ik mij af te vragen hoe ik ervoor kon zorgen dat mijn deelname aan Alpe d'HuZes niet in gevaar zou komen. Vrijdag toch maar even langs bij een fysiotherapeut.De insteek bij de fysiotherapeut was duidelijk: op 9 juni ga ik 6 keer de Alpe d'Huez opfietsen. Wat moet er gebeuren om hierbij geen onherstelbare schade op te lopen aan mijn achillespees? De diagnose van mijn behandelaar was allerminst een antwoord op deze vraag: 4 tot 6 weken herstel. Zou het gaan lukken om 4 tot 6 weken in 5 dagen proppen?
Straks lig ik weer op de bank bij de fysio (Martijn Le Rutte). Ik hoop dat hij er met een "Dick van Toorntje" voor kan zorgen dat ik mij donderdagochtend voel als Arjen Robbe op 24 juni toen hij in de 73e minuut van de wedstrijd Kameroen – Nederland het veld in werd gebracht voor Rafael van der Vaart.
Dat mijn achillespees mijn achillespees is lijkt mij duidelijk, maar of het ook mijn achilleshiel gaat zijn... Ik zou er overigens helemaal geen problemen mee hebben wanneer er een Brad Pitt achtige verschijning gecast zal worden voor mijn rol in de verfilming van mijn strijd tijdens Alpe d'HuZes 2011...
